Ils sont comme si le chagrin
était un arbre dont les feuilles,
une à une,
tombaient,
à travers le sentier et
le brouillard...
De er som om sorgen
var et tre hvis blader,
ett for ett,
falt ,mellom sporet og
tåken...
Son como si el
dolor fuera un árbol
cuyas hojas,
una a una, caían,
a través del sendero y
la niebla...
Sie sind, als wäre die Trauer ein Baum,
dessen Blätter
einzeln
fielen
durch den Pfad und
den Nebel...
Ingen kommentarer:
Legg inn en kommentar